Home is home. Language is language.

I try to catch the sun’s gleam through the window,
Giving my poem life, by snipping the fragile memory out with my scissors like brain,
And laminating the paper with the memory.

Continue reading

Advertisements

जीवन अनुभबका कथा: साहित्यका कुरा

हाम्रै समाजमा पनि झमक घिमिरेका जीवन कथा पढ्ने हो भने हामिलाई थाहा हुन्छ समाजले उनको सारीरिक अपाङ्गतालाई कसरि हेर्छ र स्वयं झमक घिमिरेले कसरि हेर्छिन। उनको किताब “जीवन काँडा कि फुल” मा कतै उनि लेख्छिन “मैले आफ्नो सरिरलाइ ऐना मा हेरे, मेरा आफ्नै स्तन नियाले र आफैलाई धेरै सुन्दर पाएँ” यस्तै, यस्तै । एउटि अपाङ्गता भएकी महिलालाई नेपाली समाजले हेर्ने दृष्टिकोण भन्दा फरक उनको त्यो विचार र भावना बेग्लै र व्यक्तिगत यौनिकता र पहिचान संग जोडिएको छ।

आँधि

अन्न्याय त त्यतिबेला हुन्छ
जतिबेला आँधिले एक दुई ज्यान
बाँकि राखेर जान्छ
गुँडबाट बचेरा निमोठेर लान्छ
प्रीयसिको फोक्सो चुँडालेर भाग्छ।

1 2