आमा, म ईश्वरबादी भए ।

म एउटै प्रश्न गर्थे
“खोई कहाँ छ ईश्वर?
जतिबेला आमाले भन्नुहुन्थ्यो
“छोरो, ईश्वरको नाम लीई” ।

खोलाले खेत उडायो र
हाम्रो परिवारलाई सुकुम्बासी बनायो ।
मैले ईश्वरको नाम कहिल्यै लिईन ।

एउटा छाप्रो थियो ओत लाग्ने
त्यो पनि उडायो,
तर अहँ, मैले ईश्वरको नाम कहिल्यै लीईन ।

एउटा झोलामा जिन्दगी बोकेर
बाबा बसाई सर्नुभयो आमा र मलाई लिएर,
त्यो यात्राको भबिष्य सुनिस्चित थिएन
तैपनि मैले ईश्वरको नाम लिईन ।

“ईश्वरको नाम लीई छोरा,” आमा फेरी भन्नु हुन्थ्यो ।

तिमीले ईश्वरबादी बनाउन नसकेको मलाई
मेरो आफ्नै देशले बनाईदियो |
हेर त आमा, म ईश्वरबादी भए ।

एउटा अनकन्टार झोडामा,
झुप्रो बनाउनु भो र त्यहीं
सपना फलाउन थाल्नु भो बाबाले ।
फेरी भूइंचालो आयो र सपना भत्कायो,
तर अहँ मैले ईश्वरको नाम लिईन ।

बाबाले पसिनाले माटो मुस्नु भो र
फलाउनु भो जिन्दगी
आमाले पछ्यौराले पुसिन आँसु
र पाहाड जस्तै बलियो बनाईन घर
त्यहाँ हुर्कियो बर र पिपल जस्ता प्रेमका छाहारि
आकास जस्ता फराकिला अभिलाषा ।
फेरी आमाले भन्नु भयो “ईश्वरको नाम लेन छोरा।”
तर मैले लिईन ।

आज म विदेशमा छु,
न आमा संग छु,
न बाबा संग छु
आफैसंग बोल्दै छु
“हे ईश्वर, मेरो देश बनाईदेउ!”

तिमीले ईश्वरबादी बनाउन नसकेको मलाई
मेरो आफ्नै देशले बनाईदियो |
हेर त आमा, म ईश्वरबादी भए ।

One comment

  1. Reblogged this on Tulasi's blog and commented:

    तिमीले ईश्वरबादी बनाउन नसकेको मलाई
    मेरो आफ्नै देशले बनाईदियो |
    हेर त आमा, म ईश्वरबादी भए ।

    Like

Leave a Reply to Tulasi Acharya Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.